نکته: این نبشته را دوستی برایم ایمیل کرده بود که من هم خواستم با شما شریک سازم تا لحظه ای بخندید

و در باب بوسیدن بسیار سخن رفته . شیخنا المهدی المعالی علیه الرحمه .. در کتاب آورده در بوسه 70 ثواب است نزد حق تعالی که در آن 69 تا برای بوسنده و یکی برای بوسیده و فرموده اند بوسنده را مسکنی هست نزد خدای تعالی به 700 متر سه نبش ؛ بلکم بیشتر که در تعالی خلد برین پی نهادند با کولر گازی و تماشاخانه ال سی دی ...

و آورده اند که 70 مرض لاطبیب را شفا باشد برای فاعل و مفعول وهرکه را در این کار بیشتر شتاب باشد بیشتر از علت بدور باشد ...

و اورده اند در زمان عتیق که مردمان را هزار سال عمر با عزت بود علت همین ممارست بود در بوسیدن و سعی به عمل و هرکه این عمل بسیار نمود به حسن جمال رسید که زنان بنی اسراییل دست ببریدندی و خون از ایشان جاری بودندی و محو تماشا نفهمیدندی ...
 در مثال لبان الانجلینا جولی را آورده اند که هان ای نبوسنده ببین چه شود و ببوس !
 
شیخ  میفرماید در قریهای سرسبز روان بودم در بحر تعمق مغروغ که ناگاه زنی دیدم به هیبت حوریان برق از انجایمان بپرید و رشته فکرمان گسیخت به زن فرمودیم آی حوری 70 سال عبادت کردیم اکنون چه کنیم ؟ زن فرمود بیا که 70 سال  بیراه رفتی و شیخ را بوسیدن گرفت ...
شیخ اندر لذتی رفت و دو جهان پیش دیدگان تار شد و تازه معنی عرفان را بیافت
و خرقه درید ؛ عرفان بنهاد و بدان  زن مشغول شد تا 70 سال ...

این شعر از شیخنا بر جای مانده میفرماید :

«من بوس شیرین ! به صد حور نتوانم داد

این نقد به صد نسیه نتوانم داد»

و گفته اند باریتعالی به کرم وی را زنده دارد که تا پایانه روز  در این کار مشغول باشد و حالی ببرد و بسار گفته اند شیوخ دین که در حرف ایشان تردید نبودندی و شک مستوجب کیفر گردیدی که بوسه بر اکثر علول درمان باشد کالمثل بر زخم معده و الاثنا اشر و زخم دل و موجب جلای چشمان و سختی دندان و نرمی دستان باشد ...

و هزار هزار حدیث اندر باب فضیلت بوسنده بر بوسیده ...

حال ای خواننده حدیث با توست که چه کنی و چه فضیلت بری یا اندر قسمت اول حکایت شیخ بمانی و حیات به حیرانی کنی عرفان نیابی ! ولله اعلم