حكايت معروفي به زبان نظم
این حکایت را به درخواست تعدادی از دوستان در وبلاگم قرار داده ام. اگر به مذاق بعضی از شما برابر نباشد، معذورم
جنس لطيف و مردان كمتر از سي ساله نخوانند
قصه يـي دارم از بــزرگـانـا
گويمـش بـاز بــر جوانـانـا
در يكي از زمـانه هاي قديـم
يـك ملا بوده در خـراسـانـا
او كـه بوده خطيب پر حرفي
زلفهايـش دراز و پيچـانـــا
نکته: این نبشته را دوستی برایم ایمیل کرده بود که من هم خواستم با شما شریک سازم تا لحظه ای بخندید
و در باب بوسیدن بسیار سخن رفته . شیخنا المهدی المعالی علیه الرحمه .. در کتاب آورده در بوسه 70 ثواب است نزد حق تعالی که در آن 69 تا برای بوسنده و یکی برای بوسیده و فرموده اند بوسنده را مسکنی هست نزد خدای تعالی به 700 متر سه نبش ؛ بلکم بیشتر که در تعالی خلد برین پی نهادند با کولر گازی و تماشاخانه ال سی دی ...
و آورده اند که 70 مرض لاطبیب را شفا باشد برای فاعل و مفعول وهرکه
را در این کار بیشتر شتاب
باشد بیشتر از علت بدور باشد ...
و اورده اند در زمان عتیق که مردمان
را هزار سال عمر با عزت بود علت همین ممارست بود در بوسیدن و سعی به عمل و هرکه
این عمل بسیار نمود به حسن جمال رسید که زنان بنی اسراییل دست ببریدندی و خون از
ایشان جاری بودندی و محو تماشا نفهمیدندی ...
در مثال
لبان الانجلینا جولی را آورده اند که هان ای نبوسنده ببین چه شود و ببوس
!
شیخ میفرماید
در قریهای سرسبز روان بودم در بحر تعمق مغروغ که ناگاه زنی دیدم به هیبت حوریان برق از انجایمان بپرید و
رشته فکرمان گسیخت به زن فرمودیم آی حوری 70 سال
عبادت کردیم اکنون چه کنیم ؟ زن فرمود بیا که 70 سال بیراه
رفتی و شیخ را بوسیدن گرفت ...
شیخ اندر لذتی رفت و دو جهان پیش دیدگان تار شد و تازه معنی
عرفان را بیافت
و خرقه درید ؛ عرفان بنهاد و بدان زن مشغول شد تا 70
سال ...
این شعر از شیخنا بر جای مانده میفرماید :
«من بوس شیرین ! به صد حور نتوانم داد
این نقد به صد نسیه نتوانم داد»
و گفته اند باریتعالی به کرم وی را زنده دارد که تا پایانه روز در این کار مشغول باشد و حالی ببرد و بسار گفته اند شیوخ دین که در حرف ایشان تردید نبودندی و شک مستوجب کیفر گردیدی که بوسه بر اکثر علول درمان باشد کالمثل بر زخم معده و الاثنا اشر و زخم دل و موجب جلای چشمان و سختی دندان و نرمی دستان باشد ...
و هزار هزار حدیث اندر باب فضیلت بوسنده بر بوسیده ...
حال ای خواننده حدیث با توست که چه کنی و چه فضیلت بری یا اندر قسمت اول حکایت شیخ بمانی و حیات به حیرانی کنی عرفان نیابی ! ولله اعلم
