در گلو ها، عقده بسیار است، گویی نیست؟ هست

شکوه کردن، کار دشوار است، گویی نیست؟ هست

.:: ادامه ی مطلب ::.

کی تو را گفتم که همچون مور بی‏آزار باش؟
یا شعار آدمیت را علم بردار باش؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

چه هیاهو است که در عصر قمر می بینم؟

نه که یک صحنه یی از عصر حجر می بینم؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

گر مفسد و غاصب شده بسیار، به پشمش
گر حل نشده معضل کوکنار، به پشمش

.:: ادامه ی مطلب ::.

قبر خود را می کنی لالا چرا؟
چند سالی تیر شد، حالا چرا؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

محتاج پرستار بود کابل بیمار

یک شهر پر از آدم بد قسمت و بیکار
.:: ادامه ی مطلب ::.

جان پدر بکوش که قاچاقبر شوی

تا راهگم نباشی، کی راهبر شوی؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

هر قدر طنزیده خندیدم، مصایب کم نشد

هر قدر چیغیده هجویدم، دلم بی  غم نشد

.:: ادامه ی مطلب ::.

نرو ماده اگر وکیل شدند

بین خود، جنگی و بخیل شدند

.:: ادامه ی مطلب ::.

احترام به روان عبید زاکانی

ای امیران و ای وزیرانا!

ای وکیلان و ای سفیرانا!

.:: ادامه ی مطلب ::.

همچشمی با محمد خرمشاهی

 

خیلی دچار فقر و ملالم، شما چطور؟

مغشوش گشته فکر و خیالم، شما چطور؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

کی گفته ام همیشه تو شیر و عسل بخور؟

چای و سبوس گنده و تیر اجل بخور

.:: ادامه ی مطلب ::.

پاروی وطنی را فراموش نکنید.

 

گفت زارع: کوکنار خوش منظر است

حاصل تریاک، پوند و دالر است

 

.:: ادامه ی مطلب ::.

 

وعظ هر همسايه را حكام ما

كور وداني گفته، باور مي كنند

.:: ادامه ی مطلب ::.

حمدالله خان (نام مستعار) در يك پروژه‏ی موقتي نيمه وطني كه شرايط استخدام آن مطابق به معيارهاي ديسانتي از آنطرف ابحار به علاقه داري ما بود، شامل كار شد و دو سه ماهي معاش دالري گرفت. روزي قرار داد خط يا "كانتركت" خود را نزد كدام همكار خود كه انگليسي را مي دانست، برد و گفت:

.:: ادامه ی مطلب ::.

مرا به مزرع زرخیز کوکنار چه کار؟

مرا به مسخره گی های روزگار چه کار؟

.:: ادامه ی مطلب ::.

اگر چه ملاصاحب بارها گفته بود كه مسجد فقط جاي فكر و ذكر است، نه جاي غيبت و گپهاي سياسي مياسي؛ اما نمي شد كه نمي شد؛ زيرا سرخ برو و سيه بيا و سيه برو و ابلق بيا ده وطن ما، هم‌ماره سياست زده ساخته واگه يك روز غيبت و تبصره سياسي نكنيم و يا نشنويم، گرده ما مي كفه
.:: ادامه ی مطلب ::.

گفت: كانديد شدم بار دگر، گفتم: جرت

گفت: من فاضلم و اهل هنر، گفتم: جرت

.:: ادامه ی مطلب ::.

"مرد بايد كه در كشاكش دهر

سنگ زيرين آسيا باشد"
.:: ادامه ی مطلب ::.

به اقتفای در فشانی کاکه تیغون

ای همدیار ریخرو، لبریز شد تشنابها!
از شاشها جاری بود، در کوچه ها سیلابها

.:: ادامه ی مطلب ::.